ΚΌΚΚΙΝΟ ΦΕΓΓΆΡΙ
31/1/2018
Γράφω παίζω ζω
ονειρεύομαι,
ελπίζω πιστεύω αγαπώ
αναπνέω
την ύπαρξη σου,
με τα μάτια σε στιγμές
που αγγίζουν,
ένα αδυσώπητο παρελθόν.
Εσένα όσο μεγαλώνω,
θα σε σκέφτομαι
και θα σε μπερδεύω
μέσα μου άγγελε μου.
Μα πάντα θα δακρύζω
από ευτυχία
όπως και τώρα,
η ψυχή μου πάντα
θα γίνεται καλύτερη,
σαν ένα ολόγιομο
κόκκινο φεγγάρι,
που περπατά στο δρόμο
του απείρου...
Σωτήρης Σπηλιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου