ΠΩΣ Σ ΑΓΑΠΩ

Πως σ αγαπώ

11/6/2018

Ήρθες και μου έδωσες

μες σε κάποια όνειρα,

 γλυκά χαμόγελα 

να δω τα μάτια σου

κι άφησες ανοιχτά 

τα παραθύρια σου

 γεμάτα με κρασί 

του κορμιού 

τα μυστήρια ποτήρια σου,

μέσα στην κάψα 

καλοκαιριού 

πως σ αγαπώ. 

Άφησες του κορμιού

όλα τα σκιρτήματα 

τα αμαρτήματα,  

δέχτηκες 

όλα τα χάδια μου 

τα ερωτικά. 

Κοιτά με λοιπόν 

μέσα στα όνειρα 

να τραγουδώ,  

όταν τα φιλία μου γίνονται

 για εσένα μόνο αγγελικά .  

Κοίταξε λοιπόν 

μέσα στα μάτια μου

πως σ αγαπώ 

κι άφησε μια πόρτα

 μόνο 

δες εμένα  σαν ένα Θεό.

Ήρθες και μου έδωσες

μες σε  κάποια όνειρα,

γλυκά χαμόγελα 

να δω τα μάτια σου

κι άφησες ανοιχτά

 τα παραθύρια σου 

γεμάτα με κρασί 

του κορμιού 

τα μυστήρια ποτήρια σου,

μέσα στην κάψα 

καλοκαιριού 

 πως σ αγαπώ... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΟΚΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΊΟΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΌΤΕΡΟΙ

ΤΕΛΕΥΤΑΊΟΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΌΤΕΡΟΙ 

23/4/2018

Τι μπορεί να είναι χειρότερο από το χειρότερο, 

τα δυο άσχημα για την ελληνική πραγματικότητα 

που μπορεί να είναι και τρία η και τέσσερα  η και όλα. 

Μετά από ένα φαγοπότι δεκαετιών από διαφόρους άχρηστους

 και αναρμόδιους μιζαδόρους ανθέλληνες,

 ήρθαν τα καλά παιδιά της αριστεράς  με έξυπνα χαμόγελα 

υπονοούμενα χωρίς αντίκρυσμα και βασικά στόχο 

ένα χρέος που το δημιούργησαν συγκεκριμένοι, 

να το μεταφέρουν επάνω στις πλάτες  του ελληνικού λαού,

με  μειωμένους μισθούς και συντάξεις και με υπερφορολόγηση 

χρεώνοντας όλους τους Έλληνες πολίτες και μετά  κατάσχοντας 

τις περιουσίες  τους να δημιουργήσουν έτσι το απαραίτητο κεφάλαιο

 για το ελληνικό δημόσιο  καταστρέφοντας όλους τους πολίτες 

αυτής της χώρας... 

Με ένα σμπάρο δυο κακά και χρέος προς τους Έλληνες πολίτες 

λόγο αδυναμίας πληρωμής   των  υποχρεώσεων

 που με φασιστικές αποφάσεις   τους υποχρέωσαν 

 να χρωστάνε παντού,  

αλλά και αριστερό  προφίλ  όλα  στο κράτος  

για να τα διαχειριζόμαστε    εμείς  οι αριστεροί    σουλτάνοι. 

Το τρίτο  κακό   η χειρότερο  είναι ότι  μετά  τους αριστερούς 

 Σουλτάνους υπάρχουν κάτι άλλα παλληκάρια  

που λέγονται αντιπολίτευση,  

που   με    απόλυτο  ραγιαδισμό χωρίς  σχέδιο  και προοπτική 

περιμένουν  να συνεχίσουν   το έργο    κατά  του Έλληνα εργαζόμενου, 

συνταξιούχου ,  εκτελώντας ότι    ζητούν  οι   αφέντες του εξωτερικού 

 με  περισσή    διάθεση   και καταστρέφοντας  ότι  δεν καταστρέψουν

 οι αριστεροί  θα σχίσω τα μνημόνια.

Το τέταρτό  είναι  ότι  αν  δεν καταφέρουν  

οι  φίλοι  μας  εντός κι εκτός πολιτικοί και μη

 να μας οδηγήσουν

 στην απόλυτη εξαθλίωση, θα τα καταφέρουν οι γείτονες μας 

 οι οποίοι θα επιχειρούν  απέναντι σ ένα λαό , που  δεν θα έχει αντοχές  

να αμυνθεί η να υπερασπισθεί  αυτό που του κατακλέβουν 

την τελευταία δεκαετία το δικαίωμα για  μια ζωή  με άξιες 

και όχι  με προδοσίες.

 Μέσα σε όλα αυτά   δείχνουμε το σεβασμό μας  στους  γείτονες

παραχωρώντας ,

απλά γη και νερό σε όποιον  έχει  την  θέληση  να   διεκδίκηση  

κάτι από αυτήν την υπέροχη χώρα που λέγεται Ελλάδα .

    Δυστυχώς με ραγιάδες και κατσαπλιάδες πολιτικούς. 

Θέλετε και αλλά χειρότερα  από τα χειρότερα,   

η ηλιθιότητα    και η έλλειψη σεβασμού 

στην δημοκρατία και στην σκέψη της δημιουργίας,

επιδοτεί τεμπέληδες ανάξιους νταβατζήδες,  

 στο όνομα της κοινωνικής πολιτικής και διώχνει όλα τα άξια παιδιά 

σε εθελουσία εξορία. 

Αν είναι διαφορετικά    και δεν είναι  έτσι αποδείξτε το

    τελευταίοι 

και χειρότεροι...
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΑΘΩΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΙΣΩΣ

Αθώα ψέμματα ίσως

2/3/2018

Μπορεί και να ναι έρωτας

 όταν η ψυχή σου,  

αφήνει τ άσπρα σου φιλία 

να κλέβουν την ζωή σου.  

Χαμογελάς σαν τα πουλιά  

μονάχη τον χειμώνα,  

μ ένα κορμί που λαχτάρα 

την ηδονή ακόμα. 

Τα χέρια μου τα χάδια μου 

με πόθο να σε παίρνουν, 

ταξίδια μες τα όνειρα 

να τ αφήνεις να σε φέρνουν. 

Όταν  κλείνεις τα μάτια σου

 εκεί  μες τε σκοτάδια,

φωτιές σου καίνε το κορμί 

και την ψυχή την άδεια.

Αυτήν που λένε ότι χρωστάς 

στον διάβολο η στο χώμα, 

όταν εσύ χαμογελάς 

και νιώθεις άδεια ακόμα, 

εχθές προχθές και αύριο 

και όλο τον αιώνα.

Πες την αλήθεια στα παιδιά 

για να σωθείς μωρό μου,

ήταν μια εκδίκηση τα ψέμματα 

έτσι έκλεψες το φως μου. 

Λαχταράς μόνο τα φιλιά

του πόθου στην κοιλιά σου, 

αυτά που διάβαζα  

εγώ μες τα χαμόγελα σου... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΟΚΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΜΑΣ

Αφήστε την κόλαση να μας περιμένει στην ώρα μας

21/2/2018

Αφήστε  την κόλαση και τον παράδεισο 

να μας περιμένει στην ώρα μας 

και να πάρει ο καθένας αυτό που του ανήκει. 

Πάθος οδύνη θάνατος όλεθρος και μια έκρηξη μέσα μου,

με παρασύρει μέσα στης ψυχής τα αόρατα μονοπάτια 

μονολογόντας,  είναι η ποίηση 

που σαν μικρά ηφαίστεια αναβλύζει μέσα μου,

βλέποντας  την καταστροφή και τον θάνατο 

στα μάτια τρελών εξουσιαστών. 

Αυτά μας σπρώχνουν σε αόρατους τοίχους της ιστορίας, 

βαμμένους μόνο με θάνατο  και  σε πεδιάδες

ατέλειωτες που κάνει κούνια ο χάρος πάνω σε ματωμένα  κορμιά,   

σε πεδιάδες που ονειρεύονται ακόμη μέσα κι από τα αίματα

των αθώων την καταστροφή.

Μέσα σε κατεστραμμένες ψυχές σε κλεμμένα όνειρα 

μέσα σε έρημους κόκκινες από το αίμα, 

μέσα σε παγωμένες κοιλάδες της κόλασης 

με ακρωτηριασμένα σώματα 

τρομοκράτες της ειρήνης του κόσμου,

εκεί που τα ολάνοιχτα μάτια των σκοτωμένων παιδιών

κραυγάζουν, σώστε μας γλιτώστε μας λυτρώστε μας

από τον θάνατο,

δεν κάναμε τίποτε δεν είμαστε κατάδικοι, 

δεν καταχραστήκαμε την εμπιστοσύνη 

δεν σκοτώσαμε ,

μόνο τα χαμόγελα μας θέλουμε να   μην απαρνηθούμε

αφήστε μας  ευκαιρίες ,ευκαιρίες μόνο ζητάμε 

για μια ανάσα για ένα χαμόγελο

για μια ελπίδα,

για μια στιγμή  δική μας πάνω στην γη. 

Φύγετε σωτήρες φύγετε ελεήμονες πολιτικοί  δολοφόνοι,

φύγετε ανήμποροι εσείς που θέλετε να σώσετε την γη 

και να απλώσετε με φασισμό πάνω στις ελευθερίες του ανθρώπου

την κόλαση, υποκριτές  εσείς οι ίδιοι που πεινούσατε που πονούσατε

εσείς που μέσα στο αίμα σας τρέχει η αδικία  των άλλων 

εσείς  κλέβεται  τις ελευθερίες της γης, 

σκορπώντας τον όλεθρο και τον θάνατο

σκορπώντας βροχή από αίμα 

στα κομμάτια αυτής της γης, 

που θεωρείται  ότι  μέσα τους κρύβεται ο πλούτος του κόσμου

και θάβεται μέσα ανθρώπινα βιασμένα κουφάρια 

για να φυτρώσουν τον θάνατο. 

Πως τολμάτε πως τολμάτε να κλέβεται την ζωή μας,

πως τολμάτε να κλέβεται τα πρωινά ξυπνήματα 

τα όνειρα των παιδιών, 

τα παιχνίδια των παιδιών.

Εξουσιαστές  πως τολμάτε να μας σκοτώνεται

γιατί  τι θεωρείται ότι  είναι η εξουσία,    

δεν είσαστε Θεοί δεν είσαστε διάβολοι

παρ μόνο κάτι ανθρωπάκια συμβιβασμένα 

και υποταγμένοι στην κόλαση, 

άδειοι χωρίς ψυχές χωρίς ελπίδες τρελοί. 

Μόνο  για την καταστροφή γεννημένοι και αποδιωγμένοι 

από τις ιστορίες και από τις μνήμες. 

Μόνο τα σάβανα σας ανήκουν  μόνο τα σκοτωμένα κορμιά

που θάβεται ματωμένα  μόνο τους ξεριζωμένους εξουσιάζεται,

προδότες.

Σε μια εποχή που θα πρεπε να ξημερώνει ο παράδεισος

εσείς  γελάτε  υποκριτές σκορπώντας την άβυσσο της κόλασης 

ανάπηροι  υποταγμένοι στον φασισμό  υπηρέτες.  

Αφήστε τις πνοές των αγγέλων να μας προσφέρουν την χαρά 

και μην μας στέλνεται   στην εξορία του κόσμου στην αφάνεια, 

μάτια τρελά εξουσιαστών ηγετών τρομοκρατών,

που χωρίζουν τους ανθρώπους σε μαύρους 

σε χριστιανούς σε μουσουλμάνους,

σε άθεους σε τρομοκράτες  

σε πρόσφυγες  σε καταραμένους και απομυζαται  

τον θεωρητικό πλούτο της γης.

Η γη πρέπει να είναι πλούσια  με την ζωή και όχι με τον θάνατο,

δεν αντέχει άλλο τον κόσμο να θάβεται σκοτωμένος άδικα, 

δεν έχετε το δικαίωμα δεν μπορείτε

 να εκτελείται τον κόσμο με σφαίρες

και κάθε λογής όπλα πάνω στην γη? 

Ποιος σας έδωσε αυτό το δικαίωμα...

Ποιος σας αφήνει στο ξημέρωμα του εικοστού πρώτου αιώνα

στο ξημέρωμα μιας άλλης εποχής  

που οδηγεί την γη  σε σε έξαρση της τεχνολογίας  και της επιστήμης

να είσαστε επίσημοι δολοφόνοι,

εσείς  ανθρωπάρια το μόνο που  μπορείτε να κάνετε 

είναι να ξεσπάτε  με τον θάνατο  σε γλέντια ολέθρου 

στις γειτονιές των αθώων,

καταδικασμένοι είσαστε στην κακία και στην καταστροφή...

Μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο  προς το καλύτερο, 

προσευχηθείτε στους Θεούς σας, 

ζητείστε δύναμη από το καλό ενάντια στο κακό,

σταματήστε τους πολέμους τίποτε δεν σας ανήκει πάνω στην γη.

Μόνο ο πολιτισμός και οι ευκαιρίες της ελπίδας 

για ένα καλύτερο αύριο, για ένα χαμόγελο σε μια εποχή

που  ξημερώνει  η δύναμη της τεχνολογίας και της επιστήμης,

εσείς γίνεται  πραγματικοί ηγέτες

και όχι βρυκόλακες. 

Η εξουσία δεν είναι  καταστροφή μα ελπίδα,  

αφήστε  την κόλαση και τον παράδεισο να μας περιμένει

στην ώρα μας... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΟΚΑ 

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Τα παραμύθια της ζωής

Ένα άρωμα φθηνό

η ένα σχισμένο 

φουστάνι παλιό

ξεθωριασμένο .

Ένα σώμα πικρό 

θεϊκό ξεχασμένο,

είσαι μια θεά 

η πικραμένη γριά

η ψυχή σου .

Ίσως μάγισσα απλά 

η χαμένη, 

χωρίς δρόμο 

ζωή σου. 

Είσαι όλα αυτά 

που για εμένα απλά

εξουσιάζουν, 

την ψυχή την καρδιά 

τους χτύπους σιωπηλά 

τώρα αλλάζουν .

Θέλω ν’ αντισταθώ

δεν μπορείς δεν μπορώ

να σ’ αλλάξω, 

ξαφνικά όλο αυτό 

έχει ένα σκοπό από

άρωμα ακριβό 

που ποτέ δεν αλλάζω.

Είναι ο έρωτας λες 

που χτυπάς κι όλο καις 

της ζωής τα ξενύχτια, 

είναι ο έρωτας απλά

που μας παει από τα φθηνά 

στης ζωής ακριβά ,

παραμύθια ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΟΦΙ

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Τα χρόνια της πέτρας και της αγάπης

14/2/2018

Στα χρόνια της πέτρας 

αγναντεύω τα μάτια σου, 

ανάμεσα από τις ελιές 

και από τα άγια λουλούδια, 

ανάμεσα από τις φραγές 

και τα πυρωμένα 

καλοκαιρινά μεσημέρια, 

όταν μας τραγουδάνε τα πουλιά 

της μοναξιάς, 

κάτω από τις σκιές ενός κυπαρισσιού 

και μιας κερασιάς. 

Εκεί κοντά στου Άη Γιαννιού, 

εκεί κοντά στο δεκαπενταύγουστο,

εκεί κοντά στης Αγίας Παρασκευής, 

στα μοναχικά περάσματα των Αγίων

και των θεών. 

Εκεί στα χρόνια της πέτρας 

αγναντεύω το παρελθόν, 

μέσα σ ένα παρόν 

που σκιάζει το μέλλον,

τα χρόνια της πέτρας 

τα χρόνια του Ταΰγετου 

και το μοναστήρι κοντά στην Οίτυλο,

τής Παναγίας της Σπηλαιώτισας

μου μιλούν για χάρες, 

όταν η ζωή πετά σ ένα κενό να χαθεί 

να κλίση τα μάτια , 

είναι η Παναγία που κοιμάται 

στο μαξιλάρι σου και σε φυλάει 

με υπομονή με κλειστά μάτια θεϊκά,

γιατί μπορεί 

και σε βλέπει με την ψυχή της,

πόσο λαμπερή είσαι. 

Εδώ στα χρόνια της πέτρας,

της ευτυχίας και της δυστυχίας 
μια αγκαλιά της ψυχής

της αγάπης σήμερα
θα μας σώσει.
Εδώ στα χρόνια της πέτρας

που όταν την σπάζουν, 

οι σπίθες της ζωής 

και οι  άγγελοι γίνονται,

πιότεροι... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΦΕΛΙΤΣΙΑ 

Η ΑΥΛΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Η αυλή της ψυχής

7/2/2017

Ναι ,

μπορείς γυμνή 

να μ αγκαλιάσεις,

να δεις αν θα σε θέλω 

το πρωί,

όταν στον ύπνο σου αδειάσεις 

τα όνειρα της προσταγής. 

Κάτι πετάγματα της φύσης

 να αφήσεις, 

δίπλα να περνούν,

τότε που τα μάτια σου θα ανοίξεις 

στα πρωινά που δεν μπορούν, 

παρθένα η αγία να σε δουν.

Αντίστροφα την μέρα 

βλέπεις, την νύχτα, μ ήλιους  

μ αόρατα  αστέρια μαγικά  

στα όνειρα σου εμένα,

εδώ η πιο πέρα

σε μια αγκαλιά που δεν με πονά.  

Θέλω τα πρωινά που βλέπεις, 

αυτά

που σου διάλεξε η ζωή, 

αν τον λυπάσαι η αν πρέπει, 

να τον ανέχεσαι από το πρωί. 

Έχεις τα μάτια της ψυχής σου,

 κλειστά στα αστέρια σκοτεινά

 και τώρα παλεύεις και θυμάσαι, 

για το αύριο που μας ξεχνά.

Σε ένα παρελθόν που θλιμμένο 

σ εκλιπαρεί όταν την γύμνια σου 

κοιτά ,

δίχως πάθος τα κρύα  φιλιά σου

σε μια αγκαλιά από λάθος

που σε πονά.

Σκληρή ζωή σε οδηγάει 

 σε χορούς δίχως ρυθμό 

δίχως καρδιά, 

αυτά που λένε οι ερωτευμένοι

δεν είναι η αγάπη   στη ζωή,

 είναι κάτι σκουπίδια 

που μαζεύεις, 

απ της ψυχής σου την  αυλή...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΑΠΕΤΑΝΟΥΔΗ